Być może sery pochodzące z Półwyspu Iberyjskiego nie są w Polsce specjalnie popularne, ale Hiszpanie są z nich wyjątkowo dumni. Przemysł nabiałowy traktowany jest tam równie poważnie, jak produkcja znakomitej oliwy z oliwek, słynnych szynek z czarnych świń Jamon Iberico czy najrozmaitszych gatunków wina. Właśnie dlatego lokalni producenci i eksperci serowarscy już od 14 lat organizują podczas Alimentariów specjalną imprezę zatytułowaną „Hiszpania, kraj 100 serów”. Głównym jej celem jest ochrona i promocja tradycyjnych produktów serowarskich i harmonijne połączenie lokalnego rzemiosła z wielkim przemysłem. Wśród prezentowanych serów z całej Hiszpanii (m.in. z Katalonii, Galicji, Kalabrii, Asturii) były zarówno te oznaczone logiem „Chroniona Nazwa Pochodzenia (PDO)”, jak i „Chronione Oznaczenie Geograficzne (PGI)”. Są to specjalne oznaczenia stosowane w krajach Unii Europejskiej dla wyróżnienia tradycyjnych produktów rolnych i środków spożywczych. Celem tego wspólnotowego projektu jest ochrona nazw produktów regionalnych i zapewnienie autentyczności produktów wytwarzanych tradycyjnie na określonym obszarze. Przypomnijmy, że z polskich produktów takie oznaczenia otrzymały bryndza podhalańska i oscypek.

Alimentaria w dużej mierze stworzone są w celu promowania hiszpańskich smaków i produktów spożywczych poza granicami tego kraju, są oknem wystawowym dla marek ze znaczkiem Made in Spain. Jednak Alimentaria to także wydarzenie międzynarodowe. W tegorocznej edycji wzięło udział około 1200 wystawców spoza Hiszpanii. Wśród nich byli oczywiście także producenci serów. Najbogatszą ofertę zaprezentowali Włosi oraz Francuzi. Ich stoiska uginały się wręcz pod ciężarem najrozmaitszych gatunków sera. Były sery krowie, kozie i owcze, te produkowane z ekologicznych składników, a także te niskotłuszczowe, bezglutenowe i skierowane do wegetarian. Poszczególni wystawcy oferowali zarówno sery świeże (m.in. Mascarpone, Le Roulé, twarożki), z porostem białej pleśni (m.in. Brie, Camembert), sery twarde (Maasdam, sery kozie), sery z płukaną skórką, sery kozie z porostem białej pleśni, z przerostem niebieskiej pleśni czy sery stricte deserowe. Mocną ofertę przywieźli ze sobą także Brytyjczycy. Na ich stoiskach napotkać można było tradycyjne angielskie sery typu Blue Stilton czy Cheddar, ale również sery walijskie, szkockie i irlandzkie oraz produkty organiczne.

Produkty serowarskie znalazły się także wśród nowości zaprezentowanych podczas towarzyszącego targom konkursu Innoval 2010. Były to rozmaite gatunki serów (Brie, Camembert, ser kozi, oraz Mozzarella) w chrupiącej panierce do zapiekania. Jak zapewniał ich producent, nadają się do podania jako samodzielna przystawka lub do sałatek.

Oferta producentów skierowana była do każdego typu odbiorcy. Większość prezentowała swoje produkty w typowych opakowaniach przeznaczonych do handlu detalicznego (w zgrzewkach, pudełkach, owinięte w papierowe opakowania, czy specjalnie porcjowane w formie tapas, czyli jako tradycyjna hiszpańska przystawka), inni mięli duże, zbiorcze opakowania dostosowane do potrzeb sektora HoReCa (np. tarte sery typu Mozzarella lub Mascarpone czy sery sałatkowe). Niektóre firmy nie tylko pokazywały własne produkty, ale oferowały swoje usługi jako podwykonawcy dla sieci handlowych przy tworzeniu oferty marek własnych. Produkty sygnowane marką własną zdobywają w ostatnich latach coraz większą popularność zarówno w Europie, jak i po drugiej stronie Oceanu. Jak widać, ten trend nie ominął także serów.

Łukasz Izakowski